İsimsiz Sevdaların Adıdır "Yasemin Çiçeği"




Ön söz;
Kimdir bu Yasemin?
-Aşkın adıdır: ‘ Yasemin’.
Maddenin ötesinde maneviyata açılan aşk penceresinin adıdır Yasemin. 
Aşkın ruhani boyutudur Yasemin.
İsimsiz sevdaların adıdır Yasemin.
Gözyaşıdır Yasemin.
Aşkın gözyaşlarıyla büyütülen çiçeğin ismidir Yasemin.
Gözlerimin gözlerine bakmaya utandığı sevdamın adıdır Yasemin.
İsimsiz şehirlerimin ismidir Yasemin…


İsimsiz Sevdaların Adıdır "Yasemin Çiçeği"
Yaseminler açtı,
Ayak bastığın çöllerde…
Sevda nedir bilmezdim,
Ela gözlerine bakana kadar!
Mesnevi misaliydi senin aşkın,
İnci inci deryaların derinliklerine gömülmüştü,
Ney hazinenin haritasıydı;
Hazinenin yani aşkın anahtarıydı…

Aşk, ufuklarda açan yasemin çiçeğiydi. Hakka yürüyen bir derviş misali yollara koyulmak gerekti. Yaseminler solmadan varmak gerekti o diyara. Azık olarak sadece aşkı vurup sırtıma düştüm yollara. Kaç ova kaç nehir kaç dağ aştı bilmiyorum yorgun ayaklarım. Geceler gündüzleri gündüzler geceleri kovaladı.
Ay aşığının yolumu aydınlattığı gecelerde kurt seslerini bir de tüm Sema’da yankılanan ney sesini duyuyordum. Gel diyordu sanki bana;
‘’Gel, sema dönelim seninle.
Bedeninden arındır aşkını,
Özünü bul, keşfet onu,
Ölmeden ölelim seninle,
Ve iki bedende tek sevda olarak yeniden doğalım’’.

O diyara kabul edilmek için sadece aşk kokmalıymış insan; birde, ’ Yasemin’.

Yolda her şeyden arınmalıydı bedenim. Tüm benliğimi yitirmeliydim; bir tek aşka duyduğum özlem ateşi yanmalıydı içimde. Her aşığın taşıdığı tereddüt benimde içimi kemiriyordu. Günlerdir hala yasemin kokan o diyarı bulamamıştım. Geri mi dönmeliydim; bu yolculukta aradığımı bulamazsam bu vuslat özlemi beni daha çok yaralamayacak mıydı?

Aşkın olmadığı her yer zaten ölüm değil miydi?  Leylasız bir dünyada kim Mecnunun yaşadığını iddia edebilir?  Leyla zaten onun tüm dünyası değil miydi?

Kafamda sorularla zaman mefhumunun olmadığı bir diyarda yürümeye devam ediyordum. Birden yol kenarındaki ama dilenci ilişti gözüme. ‘Allah rızası için bir dilim ekmek’ diyordu. Yanından geçtim gidiyordum ki hey yolcu:
-“Allah rızası için verilecek bir dilim ekmeğin yok mu?” dedi.
- Benim azığımda sadece aşk bulunur dedim.
Ayağa kalktı ve gülümsedi.
-Aşk ha dedi.
-Evet, aşk dedim.
Yüzündeki ifade birden değişmişti. Sanki alay ediyordu benimle. Gözleri görmeyen o ihtiyar birden emin adımlarla yürümeye başladı.
-“Nerede bu aşkın?” dedi.
-Nerde olduğunu ve kim olduğunu bilmiyorum. Eğer ney sesine kulak verirsem ve yaseminlerin kokusunu takip edersem aşkı bulacağımı söyleyen bir rüya gördüm.
-“Bir rüya için yollara düşülür mü? Ey divane âşık!”
- Aşka ulaşırsam rüyadan uyanıp hakikati bulacağım. Ona aslında tüm yaratılışın bir rüya olduğunu söyledim. Tek hakikat aşktı. Ve aşka ulaşmam için yasemin çiçeklerine ulaşmalıydım. Yaseminler solmadan dedim.
- “Evet, Yaseminler solmamalı” dedi ve “ekledi yanlış yoldasın evlat.”
-Neden dedim?
Birden uyandım. Vücudumun titrediğini hissediyordum. Dağlardan sisler yavaş yavaş kalkıyordu. Rüyamdaki ihtiyarı düşündüm. Ne demek istemişti? Bu yolculuğa çıkmam bir hata olmamalıydı. Başka bir manası olmalıydı. Düşünmeliydim; ama aklımla değil kalbimle düşünmeliydim… Ve işte yaseminler. Her tarafta… Beyaz ve kırmızı yaseminler… Nazlı bir gelin edasıyla aşka kucak açmıştı: ‘Yaseminler’.

Bir yolcuyum ben diyardan diyarlara giden. Kaç kasaba, kaç köy gördü, kaç mevsim geçirdi yorgun bedenim bilmiyorum. Sözle sazın konuştuğu, aşkla aşığın aynı sofrada buluştuğu uzak diyarlardan gelmiştim aşkın kapısına. Ve Bismillah diyerek vurdum aşk şehrinin kalbine. Kapı açılıp aşka kabul edilecek miydim? Derin bir nefes alıp ciğerlerime kadar çektim ve rüyamı anımsadım:
“Her şey yaseminlere bağlı. Yasemin çiçeklerinin diyarına git. Yaseminler solmamalı. Yaseminler solmadan aşkı bul… Yaseminler solmadan aşkı bul… Yaseminler solmadan… Yaseminler… Yaseminler… Yaseminler… “

***Kimdir bu Yasemin?
-Aşkın adıdır: ‘ Yasemin’.
Maddenin ötesinde maneviyata açılan aşk penceresinin adıdır Yasemin. 
Aşkın ruhani boyutudur Yasemin.
İsimsiz sevdaların adıdır Yasemin.
Gözyaşıdır Yasemin.
Aşkın gözyaşlarıyla büyütülen çiçeğin ismidir Yasemin.
Gözlerimin gözlerine bakmaya utandığı sevdamın adıdır Yasemin.
İsimsiz şehirlerimin ismidir Yasemin…

Yazar: Alp Er Tarık, İstanbul, 07.07.2012

Not: Bu yazının tüm hakları fikirpusulasi.blogspot.com aittir. Tamamının veya bir kısmının izinsiz kullanılması yasaktır.

Görüş ve önerileriniz için;
Twitter: Alp Er Tarık
Facebook: KatreDergisi

Yorumlar