Ne mecnunun leylası ne Mısır'ın
Senin Cemâlin yanında gölgede kalır alası
Ey kendini kâf dağının ardında saklayan güzel
Zümrüt yakut istemez gönül sensin bana ezel
Cemâlin gören ay ışığından utanır
Âşık dediğin sevdiğini gözünden tanır
Yedi hece yedi şiir yedi şair çehrene
vurulmuş
Gözlerin beyt-ül gazel gibi gönlüme
kurulmuş
Gözlerin bir sevda kazanıymış düştü gönlüm
Sözlerin bir volkan aleviymiş pişti gönlüm
Gülizârım has bahçene bülbül olayım
Patika yoldan kalbine giden düldül olayım
Bir şiir olsam Atsız'dan sabaha kadar
okusan
Bir kilim olsam zülfün telinden nakış nakış
dokusan
Kaç sene geçti gönle bahar gelecek mi
Bir kez olsun gözlerin gözlerime değecek mi
Bülbül gibi ah-u zar eden kalbimi duymadın
Bir kez olsun virane gönül kapıma vurmadın
Sen bir beyit kadar güzel ol da
Ben Fuzûlî olur yine seni severim
Mevlidi ne yazarsın sanki Fuzûlî misin
Mecnun değil de o yâr için fuzuli misin
Yazar: Alp Er Tarık
Not: Bu yazının tüm hakları https://mevlidi.blogspot.com aittir. Tamamının
veya bir kısmının izinsiz kullanılması yasaktır.
Görüş ve önerileriniz için;
Twitter: Alp Er Tarık
Yorumlar
Yorum Gönder